In Vlaanderen komen zwangere vrouwen en hun partner bij een vroedvrouw of gynaecoloog terecht. Daar houden ze samen het verloop van de zwangerschap in het oog. Om een antwoord te vinden op alle vragen, zijn er ook tal van boeken, websites op internet, informatiesessies, vrienden en familieleden waar informatie en goede raad te vinden zijn. Dit is voor dove en slechthorende vrouwen niet anders, maar toch is er een belangrijk verschil.
Doven en slechthorenden in Vlaanderen zijn vaak Vlaamse Gebarentaligen, die Vlaamse Gebarentaal (VGT) als eerste taal hebben. Nederlands is in dat geval de tweede taal, die vaak minder goed begrepen wordt. Dit geldt uiteraard voor het gesproken Nederlands, waarbij de dove persoon via spraakafzien de boodschap moet begrijpen, maar ook het geschreven Nederlands is voor veel doven en slechthorenden niet voldoende toegankelijk. Het is en blijft tenslotte hun tweede taal.
Het mag dus lijken alsof er tonnen beschikbare informatie is, in werkelijkheid is dit voor doven en slechthorenden vaak niet het geval.
Maar, ook voor mensen uit de medische wereld die voor, tijdens en na de geboorte met dove en/of slechthorende personen te maken krijgen, is het niet altijd duidelijk waar rekening mee gehouden moet worden, en hoe de communicatie en informatieverstrekking vlotter kan verlopen. In onderzoek verricht aan de hand van enquêtes, die verspreid werden onder verschillende beroepsverenigingen uit de medische wereld, legden we enkele knelpunten bloot. De resultaten van dit onderzoek zullen gepubliceerd worden op de rubriek onderzoek. Onder de rubriek communicatietips vind je een informatiebrochure terug met tips waarmee je rekening kan houden wanneer een dove of slechthorende persoon in de praktijk over de vloer komt.