De meeste bloedafnames vinden plaats in het begin van je zwangerschap. Zo zal bij een eerste consultatie je bloedgroep en resusfactor gecontroleerd worden, als die niet bekend zijn. Je arts of vroedvrouw zal nagaan of je geen onregelmatige antistoffen hebt gevormd tegen rhesus- of andere rodebloedceleiwitten. Het hemoglobinegehalte wordt bepaald om bloedarmoede op te sporen. Hij of zij kijkt na of je vatbaar bent voor bepaalde infectieziekten die schadelijk kunnen zijn voor de ontwikkeling van je kindje, of je voldoende antistoffen hebt tegen rodehond (rubella) en kattenziekte (toxoplasmose). Als je geen antistoffen hebt tegen kattenziekte, moet je bepaalde voorzorgen nemen: contact met uitwerpselen van katten vermijden, geen rauwe of halfdoorbakken vlees eten, groenten en fruit grondig spoelen of schillen. De opsporing van hepatitis B en syfilis gebeurt systematisch. Ook het opsporen van Hiv-virus (aids) wordt met je besproken. Behoor je tot een risicogroep dan moet je bijkomende bloedafnames ondergaan: bijvoorbeeld voor het opsporen van infecties zoals cytomegalievirus (CMV). Bespreek met je arts of je tot een risicogroep behoort. Tussen 24 en 28 weken wordt in de meeste gevallen een suikertest uitgevoerd om uit te sluiten dat je lijdt aan een vorm van suikerziekte die voorkomt tijdens de zwangerschap. Daarnaast kunnen, afhankelijk van het zwangerschapsverloop, de voorgeschiedenis en de voorgaande resultaten, nog bijkomende bloedafnames worden uitgevoerd. Dit kan je altijd met je arts of vroedvrouw bespreken.

bron Kind en Gezin

Tijdens de eerste echo wordt de kruin-romplengte van de foetus gemeten. Zo kan vrij nauwkeurig de zwangerschapsduur bepaald worden en de vermoedelijke bevallingsdatum vastgelegd worden. Op dit ogenblik kunnen ook meerling zwangerschappen opgespoord worden en kunnen eventuele afwijkingen aan het licht komen. Door de meting van het nekoedeem van de foetus kan een verhoogd risico op het Downsyndroom worden opgespoord.

bron Kind en Gezin

De groei en de ligging van je kindje, de ligging van de placenta en de hoeveelheid vruchtwater worden nagekeken. Sommige ziekten bij jou of je naaste familieleden, of het gebruik van bepaalde medicatie kunnen een bedreiging vormen voor de foetus. Het is dan ook aangewezen om een zeer zorgvuldig en doorgedreven echografisch onderzoek uit te voeren. Daarbij is het noodzakelijk dat je je arts correct informeert over je medische voorgeschiedenis. Een echografie is maar één middel om je zwangerschap op te volgen. Een normale echografie is geen garantie dat alles vlekkeloos zal verlopen. De positie van de foetus tijdens het onderzoek, de hoeveelheid vruchtwater rond de foetus en de lichaamsbouw van de moeder zijn factoren die het onderzoek kunnen bemoeilijken. Uiteraard kunnen met alle afwijkingen opgespoord worden: sommige aandoeningen zijn niet echografisch aantoonbaar of zijn eenvoudigweg niet zichtbaar.

bron Kind en Gezin

Een echografie geeft medische informatie over je zwangerschap en heeft bovendien geen nadelige gevolgen voor de foetus. Meestal worden een drietal echografieën uitgevoerd, 1 per zwangerschapstrimester. Voor deze 3 onderzoeken is er in een tegemoetkoming van het ziekenfonds voorzien. Elk onderzoek heeft een specifiek doel.

bron Kind en Gezin

Nu wordt elk lichaamsdeel van de foetus uitgebreid onderzocht. Dit onderzoek vergt dan ook wat meer tijd. De gynaecoloog kan op dit ogenblik een aantal ernstige afwijkingen op het spoor komen. Nochtans zal een correct en volledige uitgevoerd echografisch onderzoek niet alle afwijkingen uitsluiten.

bron Kind en Gezin

 bron Kind en Gezin