In Vlaanderen zijn er ongeveer een half miljoen mensen die niet alles kunnen horen, wat neer komt op ongeveer 1 op 12 mensen. +/- 6000 mensen die doof of zwaar slechthorend zijn van voor, bij of kort na de geboorte.
De groep van dove en slechthorende personen is enorm divers, zo zijn er D/doven, slechthorenden, CI-gebruikers, VGT-gebruikers, personen met Usher, doofblinden, ... Iedere dove en slechthorende persoon is verschillend. Sommige doven kunnen wel spreken en spraakafzien, terwijl sommige slechthorenden communiceren met gebarentaal. Ieder van hen heeft een eigen manier van communiceren en ‘luisteren’. Het is afhankelijk van hun opvoeding en eigen voorkeur (Wanneer trad het gehoorverlies op? Zijn er gehoorresten? Wat is hun moedertaal?). Vraag aan de persoon zelf op welke manier de communicatie aan beide kanten vlot kan verlopen en welke middelen zij nodig hebben.
Slechthorenden kunnen soms met behulp van een hoorapparaat en mits extra inspanning een gesprek voeren.
Sommige doven hebben voor de communicatie geen bruikbare gehoorresten en gebruiken een gebarentaal, in Vlaanderen is dit de Vlaamse Gebarentaal.
Vlaamse Gebarentaal is een volwaardige taal met een eigen gebarenschat, grammatica en uitdrukkingen. Op 26 april 2006 werd deze officieel erkend. Voor een gesprek met horenden kunnen zij beroep doen op een erkende tolk Vlaamse Gebarentaal.
Veel mensen weten weinig of niets van doofheid af. Soms roepen ze tegen een dove of slechthorende persoon, of ze weten niet hoe ze moeten reageren en zeggen dan maar niets.
Het kost misschien wat moeite om uw ‘horende’ communicatie aan te passen aan uw dove of slechthorende patiënt, maar het resultaat zal ongetwijfeld alle inspanningen overtreffen!
Voor meer tips en uitleg over communicatie met dove en/of slechthorende personen, verwijzen we graag naar de
informatiefolder.